22899556, 22899557

(ساعت 3 تا 8 بعد از ظهر)


Cosmetic Surgeon

Dr. Hooman Riazi


:شماره تماس جهت مشاوره

دکتر هومن ریاضی

فلوشیپ فوق تخصصی جراحی زیبایی، ترمیمی وبیماریهای

پستان 

تصویر 1: پروتز گرد (A) و قطره اشکی (B)

پروتز سینه (Breast Implant)


پروتز سینه  بعد از تزریق بوتاکس شایعترین عمل زیبایی در تمام دنیا می باشد و با رضایتمندی بالای بیماران همراه است. هدف از این جراحی بازیابی "حجم" و "شکل" متناسب سینه است.

پروتز سینه در موارد زیر به کار می رود:

- کسانی که تمایل به داشتن سینه های بزرگتر دارند.

- افرادی که سینه هایشان بعد از حاملگی و شیردهی شل شده است.

- برای اصلاح عدم تقارن سینه ها.

- اصلاح بدشکلی ها و دفورمیتی های سینه مانند سینه توبولار و غیره

- بازسازی سینه در خانمهایی که به علت بدخیمی تحت عمل ماستکتومی (برداشتن سینه) قرار گرفته اند.

انواع مختلفی از پروتز از نظر شکل و جنس وجود دارند. همچنین روش های متفاوتی برای کارگذاشتن آنها استفاده می شود. وجود اطلاعات پراکنده و ناقص در بسیاری از موارد باعث سردرگمی متقاضیان این عمل می شود. در اینجا اطلاعات لازم در مورد هر یک از این روش ها ارائه می گردد تا متقاضیان این جراحی با دید بازتری قادر به تصمیم گیری باشند.

سیلیکون یا سالین؟

پروتزهای موجود اساسا بر دو نوع هستند: پروتزهایی که با سرم نمکی (نرمال سالین) پرمی شوند و به آنها اصطلاحا پروتز سالین گفته می شود (Saline-filled implants) و پروتزهایی که از سیلیکون ساخته شده اند (Silicone implants).

پروتزهای سالین همگی گرد هستند و باید زیر عضله کار گذاشته شوند (توضیح در پایین). حسن این پروتزها در این است که می توان از برش کوچکتری نسبت به پروتزهای سیلیکونی آنها را وارد و سپس با سرم پر کرد. احتمال عارضه انقباض کپسولی (capsular contracture) نیز دراین پروتزها کمتر است (توضیح در پایین).

معایب پروتزهای سالین اول در وزن سنگین تر آنهاست. احتمال چین خوردگی لبه ها و دیده شدن یا لمس شدن بیشترآنها است و ظاهر سینه کمتر حالت طبیعی دارد. ضمنا احتمال پاره شدن آنها نسبت به پروتز سیلیکونی بیشتر است که در صورت بروز این حالت سرم در عرض چند ساعت کاملا جذب بدن شده و سینه می خوابد. در صورت بروز این حالت پروتز را باید تعویض کرد.

پروتزهای سیلیکونی در دو شکل گرد (Round) و آناتومیکال یا قطره اشکی (Anatomical or Tear Drop) موجود هستند. این پروتزها نسبت به پروتزهای سالین به مراتب سبکتر بوده و بر حسب شرایط فرد می توانند زیر عضله یا زیر بافت پستان قرار گیرند.شکل و قوام سینه بعد از کارگذاری این نوع پروتز طبیعی تر است ولی احتمال انقباض کپسولی در اینها کمی بیشتر از پروتزهای سالین است.   شایان ذکر است همواره مطالعات گسترده ای جهت بهبود کیفیت این پروتزها در جریان است و پروتزهای حال حاضر نسبت به نسل قدیمی پروتزها عوارض بسیار کمتری دارند.

گرد یا قطره اشکی؟

پروتزهای سالین همیشه گرد هستند. پروتزهای سیلیکونی می توانند گرد یا قطره اشکی (anatomical) باشند (تصویر1).

در صورتی که شکل سینه ایده ال باشد و فقط بخواهیم کمی بزرگتر شود پروتز گرد نتیجه خوبی دارد. در مواردی که قصد تغییر در بافت سینه داریم یا بیمار درجاتی از افتادگی داشته باشد، پروتز آناتومیکال نتیجه بسیار زیباتری خواهد داشت. شایان ذکر است کارگذاری پروتز قطره اشکی نیاز به دقت، ظرافت و مهارت بالای جراح دارد.

 کدام برش جراحی؟

پروتز سینه با برش های گوناگونی قابل کارگذاری است:

برش زیر سینه (Infra-mammary Incision) :

متداول ترین برش برای کارگذاری پروتز است. در پروتزهای سالین برشی به طول تقریبی 3 سانتی متر و در پروتزهای سیلیکونی برشی به طول 4.5 تا 5 سانتی متر در چین زیر سینه داده می شود. جای این برش بعد از عمل در حالت ایستاده معمولا دیده نمی شود.

برش دور آرئول (Peri-areolar Incision):

این برش دور هاله قهوه ای رنگ سینه (آرئول) داده می شود و حسن آن اینست که بعد از عمل به سختی قابل دیده شدن است. این برش در خانمهایی قابل استفاده است که قطر آرئول حداقل 4 تا 5 سانتی متر داشته باشند. احتمال عفونت در ایر روش کمی بیشتر از سایر روشهاست.

برش زیر بغل (Trans-axillary):

   در این روش برش جراحی در چین زیر بغل داده می شود و حسن آن عدم وجود اسکار جراحی روی بافت سینه است. از معایب این روش عدم امکان کارگذاری پروتز آناتومیک (قطره اشکی) و احتمال نیاز به برش دوم زیر سینه در صورت لزوم جراحی مجدد است.

در روش دیگری که در مراکز محدودی در دنیا استفاده می شود با ایجاد یک برش کوچک در ناف با وسایلی مخصوص پروتز داخل سینه قرار داده می شود. این روش فقط برای پروتز سالین قابل استفاده است و نیاز به تجهیزات ویژه دارد. احتمال خونریزی و عوارض بالاست و این روش مورد تائید سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)  نیست.

زیر عضله (Sub-Muscular) یا زیر بافت پستان(Sub-Glandular) ؟

در کسانی که از بافت کافی سینه برخوردار باشند می توان پروتز را مستقیما زیر بافت پستان (روی عضله) قرار داد. در افرادی که بافت سینه کافی ندارند باید پروتز زیر عضله قرارداده شود. قرار دادن پروتز روی عضله با نتایج بسیار طبیعی تر و زیباتری همراه است ولی احتمال ایجاد کپسول در این روش کمی بیشتر است.

اندازه پروتز؟

سایز پروتز بر اساس انتظار شما از نتیجه عمل و نیز اندازه سینه قبل از عمل تعیین می شود.

قبل از عمل:

در صورتی که به بیماری خاصی مبتلا هستید یا داروی خاصی مصرف می کنید پزشک خود را مطلع سازید. داروهایی مانند آسپیرین، بروفن، ویتامین E  و مولتی ویتامین باید از یک هفته قبل از عمل قطع شوند.

در صورتی که سیگار می کشید بهتر است از 6 هفته پیش از جراحی ترک کنید. سیگار احتمال عوارض بعد از عمل را زیاد می کند.

پیش از عمل لازمست مامو گرافی و یا در صورتی که زیر 40 سال هستید سونوگرافی سینه انجام دهید.

حین عمل:

این جراح زیر بیهوشی عمومی انجام شده و حدود یک ساعت و نیم تا دو ساعت طول می کشد.

بعد از عمل:

شما معمولا همان شب یا صبح روز بعد مرخص خواهید شد.

48 ساعت بعد از جراحی می توانید دوش بگیرید.

در دوران بعد از عمل لازمست تا چند ماه از سوتین های طبی که برای شما تجویز می شود استفاده کنید.

معمولا بعد از 2 روز می توانید به سر کار برگردید.

2 هفته بعد از عمل می توانید ورزش های سبک را شروع کنید. برای ورزش های سنگین تر باید حداقل 6 هفته صبر کنید. در مواردی که پروتز زیر عضله کار گذاشته شده ممکن است این زمان طولانی تر باشد.

عوارض احتمالی:

- عوارض بیهوشی

- خونریزی و هماتوم (جمع شدن خون)

- سروما (جمع شدن مایع غیر خونی)

- پاره شدن پروتز

- قابل لمس یا قابل دیده شدن لبه های پروتز

- اسکار (جوشگاه) بد شکل

- جوش نخوردن زخم

- عفونت (در این صورت ممکنست نیاز به خارج کردن پروتز باشد.)

- جابجایی پروتز

- تغییر یا کاهش حس نوک سینه

- عدم تقارن

- انقباض کپسولی (Capsular Contracture): شایع ترین عارضه پروتز سینه است. در این عارضه بافت اطراف پروتز دچار جمع شدگی و انقباض می شود که با درد و غیر طبیعی شدن ظاهر سینه همراه است. در موارد شدید باید پروتز را خارج و پروتز جدید جایگزین آن کرد. این عارضه ممکنست سالها بعد از کارگذاری ایمپلنت ایجاد شود.

در نظر داشته باشید پروتز سینه در هر زمان از بعد از کارگذاری تا آخر عمر ممکنست نیاز به خارج کردن یا تعویض پیدا کند. این که این مساله چه موقع اتفاق بیفتد قابل پیش بینی نیست. ضمنا نیاز به تعویض روتین پروتز بعد از یک دوره زمانی خاص نیست و تنها در صورت بروز یکی از حالات فوق الذکر پروتز را جایگزین می کنیم. تقریبا 20% افراد در عرض 10 سال نیاز به تعویض پروتز دارند.

   برای بررسی بعضی از عوارض از جمله پارگی بی علامت ممکنست نیاز به MRI سینه باشد.

در دوران بعد از عمل در صورت بروز هر یک از علائم زیر سریعا با پزشک خود تماس بگیرید:

تب > 38 درجه
تورم قابل توجه سینه (معمولا یک طرفه)
باز شدن بخیه ها
قرمزی، گرمی و تورم محل عمل

 

عضو آکادمی جراحی زیبایی آمریکا